Omstreeks half 9 werd er begonnen aan de wedstrijd, waarbij de openingspartij werd gespeeld tussen Jordy Boutier en Remco Kauderer. De tegenstander van Boutier stond bij ons al bekend als de beste van de heren uit Roelofarendsveen. Daar was geen woord aan overdreven. Boutier kreeg bij vlagen dartles (deze keer wel gratis) en mocht al snel gaan zitten: 0-3.
Het werd even stil bij de Leidenaren omdat ze ergens toch al een bui voelde hangen. Stefan was degene die de koploper toch het gevoel moest geven dat er niks aan de hand was. John Volwater mocht de lijn van de nummer 3 doortrekken. Het was een taaie partij om te bekijken, omdat beiden heren hun vizier op de dubbels niet scherp hadden staan. Uiteindelijk was Stefan die de partij over de streep trok: 3-2.
Bij een 1-1 stand was het aan Niels om voor de eerste keer de voorsprong te pakken voor de heren uit de Zijl. Zijn tegenstander, Jeroen Bouwmeester, moest hier een stokje voor steken. Het was in de eerste leg toch vooral de man uit Roelofarendsveen die de scepter zwaaide met onder meer drie 100 scores achter elkaar. Toch was het Niels die bij kon blijven en de leg naar zich toe kon trekken. Hierna mocht Jeroen nog wel op gelijke hoogte komen, maar Niels gaf geen reden tot paniek en nam uiteindelijk vrij gemakkelijk afstand: 3-1.
Om met een goed gevoel de koppels in te gaan moest Daan zien af te rekenen met Dennis Baakman. Bij de vorige ontmoeting mochten deze twee heren ook tegen elkaar aantreden, waarbij Daan toen gemakkelijk de winst wist te pakken. Daan was dat niet vergeten, maar bleek toch moeite te hebben om scorend zijn stempel op de wedstrijd te drukken. Gelukkig voor hem was het gemiddelde van Dennis nog lager, waardoor Daan de ruimte kreeg om fouten te maken. Uiteindelijk werd Dennis met speels gemak opzij gezet: 3-0.
Met een 3-1 voorsprong gingen de heren uit de Zijl de koppels in. Er leek geen vuiltje aan de lucht, maar niks was minder waar zo zou later blijken. Het eerste koppel, Jordy en Jordy, moesten meteen aan de bak tegen Remco en Jeroen. Remco en Jeroen bleken nog niet te zijn afgekoeld en pakten toch elke keer de nodige punten mee. Toch leek het uiteindelijk de kant op te vallen van de Jordy’s, maar die hadden niet gerekend op het feit dat Remco twee x triple 10 vond met zijn laatste beurt en zo de partij toch naar NWBF trok: 0-1.
De nipte voorsprong gaf de heren uit de Zijl een toch wat benauwd gevoel. Stefan en Daan moesten het verschil weer terugbrengen naar twee punten tegen Dennis en John. Zonneveld en Streur gooide zeker geen hoogstaande partij, maar omdat de tegenstander er nog minder van bakte kwam het punt geen moment in gevaar: 1-0.
Er was nu nog één punt nodig om de toch wel belangrijke overwinning te boeken. Jordy Boutier en Bas Peper moesten het broodnodige punt (zeker met de aankomende potjes) binnenhalen. De heren van Leidsche Boys begonnen slap en de heren van NWBF namen hier dankbaar gebruik van. Uiteindelijk mochten Jordy en Bas nog even hopen op een wonder, maar zover kwam het niet: 0-1.
Stefan en Daan hadden hierdoor de zware taak om tegen het sterke koppel van NWBF het punt binnen te halen. Remco en Jeroen zaten er lekker in en konden vrijuit de pijlen in het bord mikken. De Leidenaren konden nog lang meekomen, maar zagen dat één moment van excelleren genoeg was voor de gasten, waardoor er een gelijke stand op het bord verscheen: 0-1.
Bij de teamgame was de ommekeer helemaal een feit. Leidsche Boys kon geen vuist meer maken en bij de tegenstander leek alles dan ook goed te vallen. Uiteindelijk was het Remco die de zegereeks van Leidsche Boys de nek omdraaide: 0-1.