Rond half 9 begon de wedstrijd, met Jordy Boutier die het spits mocht afbijten. Zijn tegenstander, de wat ruig uitziende Fred de Winter, kon meteen vanaf het begin in de achtervolging. Scorend ging het bij Boutier met ups en downs, maar met het finishen was vrij weinig mis. Bij een simpele 2-0 voorsprong voor Boutier kwam Fred nog even om de hoek kijken, maar het was niet genoeg om Jordy van de wijs te brengen: 3-1.
Met een zeer welkome voorsprong moest Bas Peper het opnemen tegen de sterke Johan van Polanen. Johan, die in de competitie pas twee keer zijn meerdere moest erkennen in zijn tegenstander, hoopte dat hij de stand weer gelijk kon trekken. Scorend gezien was van Polanen wellicht iets beter, maar het klinisch finishen van Bas zorgde voor een 2-0 voorsprong voor de Leidenaar. Na onder andere een 114 finish leek Bas de wedstrijd simpel over de streep te trekken, maar Johan vocht zich terug in de wedstrijd. Uiteindelijk wist Peper er nog een zeer goede leg uit te persen en via dubbel 8 de wedstrijd te winnen: 3-2.
De toch ietwat onverwachte overwinning van Bas gaf Leidsche Boys meteen zelfvertrouwen dat het vandaag wel goed moest komen. Stefan Zonneveld moest daar ook meteen een vervolg aangeven. Zonneveld begon niet goed aan de partij, maar wat te denken van zijn tegenstander Timen. Stefan liep met scores van 26 en 41 simpel weg bij zijn tegenstander, die geen goede scores kon noteren. Zonneveld deed er gaandeweg de wedstrijd nog een schepje bovenop en dat bleek al helemaal te machtig voor zijn matige tegenstander: 3-0.
Jordy van de Broek kon door de overwinning van Zonneveld de heren al op matchpoint zetten. Erik Punt, ook een zeer degelijke speler van de gastheren, kon zijn borst natmaken. De eerste leg van ‘Stille’ was scorend fabelachtig. Na 3 keer 100 en 1 keer 140 te hebben gegooid, stond er nog 61 op het bord na 12 pijlen. Vervolgens duurde het wel even om de leg te pakken, maar dat deerde hem niet om onverstoord verder te gaan. Uiteindelijk moest Erik Punt zijn petje afdoen voor de kunsten die werden vertoond door de Leidenaar: 3-0.
De 4-0 voorsprong leek een voorbode voor een monsterscore. Bas en Danny moesten daar een vervolg aan geven. De tegenstanders, Fred en Erik, deden er wat lacherig over. De heren uit Noordwijkerhout leken het belangrijker te vinden om de lachers op de handen te krijgen, dan de wedstrijd te winnen. Dit irriteerde Bas en Danny zichtbaar, waardoor het niveau van de Leidenaren langzaam daalden. Peper en Koolen vochten zich nog wel terug van een 2-0 achterstand, waarna het toch Erik was die de dubbel wist te raken en toch even zijn gram moest halen bij zijn teamgenoot: 2-3.
Er was nog steeds geen vuiltje aan de lucht toen Daan en Jordy van den Broek de strijd aangingen met Timen en Johan. Waar Daan moeite had om zijn scorende vermogen te etaleren, was Jordy alweer druk bezig met triples stampen. Johan en Timen stonden erbij en keken ernaar. Toen ook Daan een beetje op gang kwam, was het verzet helemaal gebroken. Uiteindelijk wist Stille dubbel 20 te raken om de wedstrijd simpel in het slot te gooien: 3-0.
Waar Daan en Jordy nu warm waren gedraaid en meteen wilden doorgooien, hadden de tegenstanders geen haast. De irritatie bij Daan en Jordy nam hierdoor alweer toe. De heren uit Leiden werden stiller, gingen minder gooien en Erik en Fred werden steeds luidruchtiger. De gastheren leken zich van geen kwaad bewust en gingen maar door, waarna Fred de wedstrijd besliste via dubbel 1: 1-3.
De irritatie was er inmiddels bij heel Leidsche Boys toen Danny en Bas de marge weer wilden uitbreiden tegen Timen en Johan. Danny en Bas leken weer een beetje afgekoeld en gingen weer wat beter gooien, getuigen ook de 100-finish die Koolen wist te noteren. De gastheren waren ook een stuk beter gaan gooien dan de eerdere partij, waardoor er na 4 legs een 2-2 stand op het bord stond. Gelukkig konden Bas en Danny de wedstrijd toch nog over de streep trekken: 3-2.
Tot slot werd er nog een captainsgame afgewerkt door Danny Koolen en Johan van Polanen. Deze partij was van een goed niveau, waar uiteindelijk een 2-2 stand op het bord stond. Elke keer als Koolen dacht zich te hebben ontdaan van Johan, kwam van Polanen weer met een goede score. Uiteindelijk kon Koolen toch de wedstrijd winnend afsluiten en de eindstand op 7-2 zetten: 3-2.